Wiosenne przesilenie obowiązkami. Budzimy się do życia!

Czołgiem! To jeden z nadłuższych tytułów do moich wpisów, ale serio ciężko coś wymyślić czasem. W sumie pomysł na wpis wchodzi gdy siedze na tronie i wychodzi gdy z niego wstaje. No a na tronie cieżko pisać. Tym bardziej że ja jestem zwolennikiem pisania notek na laptopie.

Co mówi podłoga po remoncie?

- Jestem wykończona

(dokładnie to samo co mówię ja po pracy)

Ostatnio marudziłam, że lubie takie zalatanie. Nie lubie siedzieć przed telewizorem i zastanawiać się, czy w ,,Dlaczego ja” Janusz kocha Grażyne. No nie lubie. Lubie się rozwijać, rysować, szkicować i śpiewać <przy tym ostatnim współczuje moim domownikom, bo śpiewam jak połączenie Magdy Gessler i wyjącego kocura>. No i wrócił ten mój brak czasu, trochę się cieszę, trochę nie. Ryk budzika mnie unieszczęśliwia do tego stopnia, że przestałam lubić jedną z moich ulubionych piosenek bo jest ustawiony na dzwonek <Meghan Trainor ,,Mee too”>. Ale jak zapanować nad tym chaosem?

Przede wszystkim trzeba nauczyć się pilnować terminu i czasu. Do tego potrzebna jest mi górna część ciała zwana głową, różowe karteczki przyklejane wszędzie <ściana, lodówka, szafka, prysznic czy nawet kibelek>. Karteczki fajne są o ile będziecie pamiętać gdzie je zawiesiliście. Jeśli nie zapiszcie kolejną karteczkę gdzie zawiesiliście karteczke z napisem co musicie zrobić. Aż przypomina mi się scena z ,,Bruce Wszechmogący” :D.

Ogółem kalendarze, przypomnienia w telefonach, sortowanie skarpet… itd

Ja najbardziej nienawidzę kosić trawy. Skosiłam trawę, bo miał być grill. Nie odbył się bo lało. Trawnik podlany, tydzień później robimy grilla? Nie, bo trawa za wysoka.

Wiosna: 1     Ja: 0

Trzeba ogarnąć prezenty na urodziny, już niedługo jedziemy na Mam Talent, już niedługo wszystko! A ja się czuje jakbym wiecznie siedziała w piżamie. Jednak z tego wszystkiego najważniejsze jest planowanie wcześniej i myślenie co kiedy będziemy robić, tak aby czasem mieć jednak tą chwilę dla siebie :).

A Wy jak radzicie sobie z obowiązkami? Pozdrawiam -> Beatrycze.

Nie ma pracy dla ludzi z moim wykształceniem.

Witam. Dzisiaj kolejny wpis naszego sezonu o stokrotce, którego motywem przewodnim jest budzenie się do życia… czyli szukanie własnego siebie, a co za tym idzie, rozwój… praca i o tej pracy to będzie dzisiaj. Weźcie popcorn i zapraszam!

Jakie są ulubione ryby matematyka?

- Sumy.

No to dzisiaj o pracy. Czyli ten no. Co zrobić jak człowiekowi się nie chcę pracować? Właściwie najlepszym sposobem na to jest znalezienie pracy, która nas interesuje, ale przecież od tak nie zostaniesz sławnym celebrytą, więc jesteś jednym słowem w dupie.

Ferdynand Kiepski tak robił i prowadził całkiem ciekawe życie, ale niestety po jakimś czasie uznajemy, że kłótnia o papier toaletowy z sąsiadami to udręka i trzeba się czymkolwiek zająć. Ofert pracy jest wiele. Zacznijmy od Urzędów, gdzie nie ma nic, po olx, gdzie szukają 20 letnich kucharzy z 10 letnim doświadczeniem, ale niestety Ci co wygrali masterchef junior mają ich w dupie. Także tonący brzytwy się chwyta <humaniści też> i trzeba brać co leci. Czyli przez pięć dni w tygodniu wykonujesz na produkcji tą samą czynność po parę godzin dziennie, gdzie przy ostatniej widzisz światło, Jezusa z ukulele, który siedząc na kamieniu śpiewa piosenki Dody. Wtedy jest już naprawde źle i czas zmienić pracę. Albo odstawić dragi.

Niestety po latach uczenia się i nie pójścia na studia <ze względów zdrowotnych <tak sobie mów>> okazuje się, że matura jest Ci do dupy potrzebna, delty nigdy nie użyjesz, nie umiesz włączyć pralki i nie wygrałeś w totolotka więc musisz iść do tej nudnej pracy z Jezusem. To jest naprawdę bardzo ciężki etap w życiu, kiedy przez kilka lat musimy robić to samo nudne coś, dopóki nie skończymy kursów, studiów i nie zaczniemy się rozwijać. Współczuje też takim co przez całe zycie tak mają. Straszne z nich nerwusy.

W moim życiu osobistym <o którym staram się mało tu pisać> również nastąpiła zmiana pracy. Jest lepiej, ale wciąż nie ocieka zajebistością i niektórym bym przyjebała. No ale cóż. Życie. Mam nadzieję, że teraz tylko na lepsze :D Kończąc wpis chciałabym napisać, że trzymam kciuki za wszystkich młodych ludzi, którzy szukają rozwoju! Powodzenia Pozdrawiam -> Beatrycze.

PS: Jeszcze trrrroooche i konkurs! <3

PS2: Filmik z papugą kompletnie bez sensu tutaj, ale super fajna jest!

PS3: Chcę zostać menagerem tej papugi!

Być wiecznym dzieckiem.

Witam. Ostatnie dni doświadczyły mnie, że ten cały rozwój osobisty to chujnia. Dlaczego? Człowiekowi nic się nie chcę robić, więc lubi się lenic, ale potrzebuje również samorealizacji <jak mądrze napisane>, a tego leżeniem na dupie nie osiągniemy. Jak to Ferdynad Kiepski mawiał ,,Wszyscy by chcieli tylko leżeć, a robić ni ma komu”. Coś w tym jest.

Jak się nazywa książka, która szpanuje?

- Bukszpan.

 

Jak wiecie jestem takim dzieckiem w formie dorosłego osobnika, który wygląda na max 17 lat. No ale mam 21 lat i wypadałoby się w końcu ogarnąć, co nie jest moją najlepszą stroną. Nienawidzę pracy. Czuje się tam jak mały kamieniek wokół głazów. Taka odpychana, nikt o mnie nie myśli. Przestrachana. A w szkole? W szkole było inaczej. I osobiście jak ktoś mi powie, że chcę pracować to dostanie ode mnie w ryj. I tyle o mnie.

Strasznie tęsknie za tym, że jedynym problemem dla mnie było to, że nie zdążyłam na wieczorynke. Nie zastanawiałam się, czy dobrze zapisałam coś w kalendarzu, cieszyłam się w wyjścia do kina z klasą. A dzisiaj? Dzisiaj już tego nie ma. I nie będzie. Ale nie mówię, że jest źle. Chcę właśnie udowodnić sobie że można kochać życie takim, jakie jest. A jeśli chcemy może być zajebiste. Czy to w pracy, czy w szkole, czy na uczelni. Trzeba się zastosować do tych trzech zasad:

1. Uśmiechaj się i rób to, co sprawia Ci przyjemnośc.

2. Bądź dobry dla dobrych ludków i zły dla złych.

3. Jeśli coś Cię wkurwia, zmień to.

W ten sposób można przerwać tą monotonną nudną dorosłość. I trzeba pamiętać, że bycie wiecznym dzieckiem wcale nie jest takie złe. Owszem trzeba się rozwijać, jak mówi nasz sezonik, ale róbcie to w sposób jaki Wam odpowiada i jeśli jesteście dziecinni, to wcale nie musi być Wasza wada.

No to jak kto ma ochotę zagrać w badmingtona? <jak śnieg przestanie padać?>

A Wam jakie wspomnienia opisują dziecinstwo? Pozdrawiam -> Beatrycze.

PS: Wsłuchajcie się w tą piosenkę na dole… jakie to prawdziwe!

Gry planszowe mają u mnie miejsce honorowe.

Witam. Dzisiaj będzie tamtadadam… o planszówkach! No bo kto nie kocha gier planszowych? Będzie też o grach tych nie planszowych i w ogóle nie planszowych. Zapraszam.

W jakim stanie w USA nie pije się alkoholu?

- W stanie trzeźwym.

Wy nawet nie wiecie jak ja kocham planszówki. Chyba bardziej niż jedzenie. Szczególnie nienawidzę w jedzeniu tego, jak ktoś dodaje rodzynki do sernika. Ale o tym już mówiłam. Szaleni ludzie gińcie!

Na planszówkach wychowywałam się od zawsze… <bla,bla,bla> ale najlepsze w nich jest to, że spędza się grając czas razem, co jest już dawną rzeczywistością, szczególnie ostatnio. Nasza stokrotka w nazwie sezonu mówi, że mamy się rozwijać i cieszyć z nadchodzącej wiosny. Szkoda, że piździ śniegiem, gradem, piaskiem, ogólnie piździ złem. Więc jeśli piździ złem, naprawdę polecam odstawić te messengery facebookowe, co ryją łeb i usiąść do mega zajebistej gry zwanej planszówką…

Mój kuzyn odpowiadając na pytanie, jaka jest jego ulubiona planszówka powiedział, że Jenga. Tylko szkoda, że Jenga… no nie ważne ja też kocham Jengę, mój pies też, szczególnie, że jeden klocek upodobał sobie jako gryzak.

Najsławniejszy to jest chyba chińczyk. A mówią, że chińczycy to wszystko spier*olą. A tu proszę. Najłatwiejsza i najbardziej wku*wiająca planszówka ever. Bo nie ma to jak wychodzić z ,,domku” przez godzinę kiedy Twoja kumpela wchodzi już czwartym <jakkolwiek to brzmi>. Ja to chyba najbardziej lubie hamburgera ↓. Grałam w nią w dzieciństwie i jakieś dwa lata temu udało ją mi się podownie kupić. Zajebiste odtwarzanie przeszłości. Uwielbiam też Monopoly, chociaż zawsze na końcu tej gry się kłócimy i zmieniamy zasady w połowie rozgrywki, a przy następnej nie pamiętamy, co zmieniliśmy.

foch4ever.blog.pl

Jak miałam może z 10 lat wymyśliłam genialną grę planszową ↓. Sama namalowałam. Przy niektórych polach był ,,rozkaz” do wypełnienia. Do dzisiaj rozwala mnie pewne zadanie… na pewnym polu było zadanie: DWA POLA DO PRZODU, problem w tym, że jak pojechało się dwa pola do przodu kolejne zadanie brzmiało JEDŹ DWA POLA DO TYŁU czyli jesteś w jednej wielkiej dupie, zapętliłeś się i przez całe życie swoje cofasz pionek do przodu i do tyłu.

foch4ever.blog.plplanszowki

Ostatnio zakochałam się w grze karcianej UNO. Niestety mało kiedy mam z kim grać, także zaczęłam grać multiplayer, co mnie wkurza niemiłosiernie. Masz sobie pierwszy level i grasz z ludźmi z 200 levelu, którzy mają już tyle ulepszeń, że przez całą rozgrywkę nie możesz się ruszyć, bo albo dodają Ci karty, albo blokują ruch. Także zabawa przednia…

A czy Wy macie swoje ulubione gry? Pozdrawiam -> Beatrycze.

PS: Wciąż jadę pionkiem do przodu… i do tyłu…

PS2: Jak zbiorę więcej czytelników i komentatorów będzie fajny konkurs.

PS3: Patrz PS(1)

Czas zacząć wiosnę!

Witam. Ponownie. Wiem, że ostatnio Was zaniedbałam, ale mam marzenie, żeby znowu Was ożywić i dać Wam coś od siebie. Dzisiaj kolejna notka, ja w dobrym humorze, lekko pada, ale co z tego… także ten…

stokrotka2.png

 

Zaczynamy klasykiem!

Jakie warzywo najlepiej sprzedaje się na targu?

.

-BestSELER

Ale sucho, zniżam się do poziomu Karola z Familiady. Wiecie co ja najbardziej lubie wiosną robić? Ogniska. A jakie ogniska są najlepsze? Te zajebiste! Tak więc dzisiaj opowiem Wam jak powinno wyglądać ognisko ociekające wręcz zajebistością.

Na pewno fajnie będzie jak znajdziecie jakiś plac z dala od domu <niekoniecznie plac zabaw>. Kupicie jakieś piwo, coś do picia… jakieś przekąski, zdrowsze, czy mniej. I oczywiście kiełbaski. Wcześniej trzeba przygotować kijki takie, które utrzymają te kiełbaski.

Chciałabym w tym momencie poświęcić minutę ciszy dla wszystkich poległych kiełbasek w ogniu, które spadły z patyków…

DZIĘKUJE

No ale pamiętajcie, że na ogniskach nie chodzi tylko o zwęglone jedzenie. Ja osobiście kocham grać w badmintona, tenisa, siatkówkę czy freesbee <chuj wie jak to się piszę> z psem, który i tak tego nie łapie, a jak złapie to chowa :D. Ale chyba najlepszą moją atrakcją jest granie na gitarze. Jak wiecie, albo i nie… moja umiejętność grania na gitarze kończy się na ,,Gdy Śliczna Panna” na święta, ale znam kilka piosenek z łatwymi chwytami na ogniska. Moja ulubiona to ,,Dabi dam dam” autorstwa Wojtka Szumańskiego, który robi zajebiste teledyski marki Paint :D . Może to nie jest typowo ogniskowa piosenka, ale w środku jest słowo OGNISKO, a dokładnie… ,,dookoła ogniska” więc się nada. Szczególnie jak wszyscy nawaleni to wystarczy pazurami ciągnąć za struny, a i tak wszyscy będą śpiewali ,,Hallelujah”, bo tylko to po pijaku ,,umią”.

Łapa w górę dla wszystkich durnych piosenek!

Tak czy siak zacznijcie fajnie się bawić, bo ogniska to fajna sprawa. A czy Wy macie jakieś fajne piosenki? Pozdrawiam -> Beatrycze.